December 2011
Toerwielerclub De Grote Molen is door een enthousiaste fietser
opgericht en telt momenteel 8 leden. Het merendeel hiervan woont in
Wijchen en omgeving. Fietsers vind je in alle geledingen van de
bevolking, en gelukkig zijn deze geledingen ook zo'n beetje allemaal
terug te vinden binnen de club. De doelstelling bij de oprichting was
"het bedrijven van de wielersport op toerrijdersniveau". Dit houdt in
dat de nadruk ligt op het toeren in groepsverband, waarbij
wordt gefietst met een gemiddelde snelheid welke in de loop
van het seizoen langszaam wordt opgevoerd van ca 28 km/u tot ca 32 km/u.
Reisverslag
naar de Franse Alpen;
Voor het eerst in het bestaan is toerwielerclub De Grote Molen naar de
hoge Alpen afgereisd, met het voornemen om in elk geval de Alpe
d’Huez te beklimmen.
Klik hier voor het reisverslag.
Bron: fietsen 123 NL
Groepen wielrenners worden over het algemeen door het overige verkeer niet gewaardeerd. Waarom niet?
Er wordt geen rekening gehouden met andere verkeersdeelnemers, er wordt
te hard gereden, verkeersregels worden aan de laars gelapt en last but
not least, ze schreeuwen altijd naar andere weggebruikers. Dit is wat
vaak ter sprake komt als ik het woord racefiets laat vallen.
Mocht dit al waar zijn, dan zie ik niet veel verschil met de gemiddelde
automobilist. Maar goed, natuurlijk zijn er fietsers die voldoen
aan al het bovenstaande, maar dat geldt dan toch niet voor iedereen.
Soms komen dingen gewoon verkeerd over. Dat moet ik misschien uitleggen
met een voorbeeldje.
Als ik een stukje aan het trainen ben, lekker afzien, heb niet meer de
energie om ook maar een woord te zeggen. Dan doemt er een stelletje op
die gezellig een middagje aan het fietsen is. Snel kom ik dichterbij en
denk, laat ik vast bellen want dan schrikken ze niet zo op het laatste
moment. Ting! Ting!… geen reactie, ik ben nog te ver. Ting!
Ting! Ting!… de wind zorgt ervoor dat het geluid weer niet
aankomt. Ik kom nu wel erg dichtbij en verminder mijn vaart. Vlak
achter de twee aangekomen, wil ik zachtjes bellen om ze niet te laten
schrikken (laat staan schreeuwen). Maar helaas kan mijn bel niet
zachtjes dus klinkt het Ting!
Hevig schrikkend, gaan de twee aan de kant. Blijkbaar (zie latere
reactie) hevig geïrriteerd dat ik niet eerder had kunnen bellen.
Terwijl ik aanzet om ze voorbij te gaan roep ik nog bedankt, maar door
mijn vermoeidheid, inspanning om weer op gang te komen en de daarbij
horende afwezigheid van controle over mijn stem, klinkt dit eerder als:
BEDFRRRSSTTT.
En direct wordt ik van achteren uitgemaakt voor ****** (iets onaardigs)
Dan doe ik toch echt mijn best?! En dit gebeurd toch regelmatig.
In Brabant hebben ze er ook last van. Daar bestaat blijkbaar een
verordening die stelt dat je niet meer dan met een maximum aantal
fietsers bij elkaar mag rijden. Soort samenfietsingsverbod.
Wat moeten we nou anders doen?
